MEGA opbrengst Warchild aktie: € 4.656,28!

Op 19 juni heeft de jeugd van de Spartaan maar liefst € 4.656,28 bij elkaar gefietst. Jong en oud, net lid of Nederlands Kampioen of oud-jeugdlid, iedereen heeft meegedaan. Ondanks dat er een pittig windje stond en er af een toe een flinke bui viel zijn er maar liefst 1417 rondjes gereden en is er 2125 km afgelegd.

En wisten jullie dat:

Melissa maar liefst 61 km gefietst heeft voor haar team?
Ze nu nog duizelig is van al die rondjes?
De vader van Leonardo de hele (?) dag op de fiets gezeten heeft?
Er minstens windkracht 12 stond op het ''klimmetje''?
Dit helaas tegenwind was?
Peter er al om 7.00 uur was om voor de wedstrijd van Steffie en Fleur in Gouda alles klaar te kunnen zetten
Hij daarna wel weer met ze terugkwam om mee te fietsen?
Reijer zijn fiets klotste?
Ook de Nederlands Kampioenen meefietsten?
Ook de vader van deze kampioenen blijkt te kunnen fietsen op een racefiets?
De Maxen niet alleen een goed fietsteam vormden, maar samen met Jitske ook een goed geolied taart-verkoopteam vormden
Ze zo een winkel kunnen beginnen?
Hans Hilbers ook voor het eerst op een racefiets heeft gereden?
Bob het retro-spartaan shirt veroverde, het hem niet maar Anky wel paste?
Dimitri de jeugdleden met fantastische spelletjes door het laatste uurtje heen geholpen heeft?
Ze dat helemaal supergeweldig vonden?
Geo met Matthijs en kleinzoon Joshua met drie generaties Burggraaf op de baan fietste?
Ze maar vijf rondjes konden fietsen omdat ze nog een thuiskomst feestje te vieren hadden?
Ze overigens wel 10! euro per rondje deden
Ernst eigenlijk het Maxenteam zou sponsoren, maar overgelopen is naar de 5J's?
Zijn broer Jan zijn hele spinningklas voor zijn fietskarretje had gespannen en op de valreep met een flinke sponsorbijdrage kwam?
Hij alleen vond dat Reijer niet zo belachelijk hard moest fietsen?
De taartjes allemaal erg lekker waren?
De huismuis vast nog nasmult?
Marit pas weer wilde fietsen als haar fietskleren droog waren?
Dit niet meer gelukt is?
De mountainbikers de rondjes naast de baan moesten fietsen?
Ze dit wel met heel veel verve hebben gedaan?
Daan ná een nieuwelingenwedstrijd nog even wat teams heeft bijgestaan en even lekker 51 km heeft uitgereden?
Rik tot de allerlaatste minuut is blijven rijden?
Net als Jantine?
Anky een super penningmeester was?
De toerders gecollecteerd hebben voor Warchild
De kleinste Max het heel goed deed in het Maxenteam?
Truus wel heel veel loterijkadootjes heeft gewonnen?
Dat wel een beetje verdacht is met Gerrie die het Rad draaide?
De familie Hubert met alle bloemen naar huis ging?
Jacqueline de beste kijk op het voetbal bleek te hebben?
Daan de ''massasprint'' heeft gewonnen?
Jacqueline haar haar gaat proberen rechtop te zetten met alle gewonnen gel?
Max Mesman zijn gewonnen broodrooster wel ''trendy'' vond voor in zijn nieuwe huis?
De bitterballen heel heet waren als je ze in één keer in je mond stopte?
Eva (de zus van Timo) de ijsmachine heeft gewonnen?
Ze voor ons allemaal een keer ijs gaat maken?

Spartaan telt TWEE Nederlands Kampioenen!!!

Bij het NK Wielrennen in Beek heeft de familie van der Peet maar liefst twee Nederlands Kampioenen geleverd!!. Zowel Fleur in categorie 1 en Steffie in categorie 3 hebben de eerste plaats binnengehaald. Supertrots zijn we natuurlijk op deze meiden.

En natuurlijk op de rest die ook alles uit de kast hebben gehaald: Max Moesker 17e, Jan-Wicher 6e!!, Nienke 43e, Jitske 18e, Max Mahieu 47e, Juul 18e, Timo 40e, Jordi 49e. Bij het Landelijk wielerfestijn reed Max Mesman in de prijzen met zijn 9e plek. Jelle haalde een 32e plaats.

Steffie en Fleur Nederlands Kampioen!!

Op 13 juni waren de Nederlandse kampioenschappen wielrennen voor de jeugd in Beek. Fleur mocht voor het eerst meedoen. Ze was de allerjongste deelnemer!!!.

Voor Steffie was het haar 4e NK op de weg. De 1e twee Ned. Kampioenschappen had ze gewonnen, vorig jaar was ze 3e.

Fleur moest om 12.00 uur starten. Om 8.00 uur waren we al op de baan. Inrijden en voorbereiden. Ze was erg zenuwachtig, maar wist de tijd goed door te komen. Inrijden met haar grote zus Joyce. Ze kreeg erg veel nuttige tips.

Eindelijk naar de materiaal controle. Nu gaat het beginnen!! Als 2e mocht ze oprijden. Direct na de start gaat Fleur hard weg. Meerdere rensters proberen mee te komen, maar eentje lukt het. Met z'n tweeën rijden ze kop over kop. Ze moesten 6 km. ( 3 ronden) Voor de laatste bocht gaat Fleur hard de sprint aan. Ze weet een groot gat te slaan. Shirin weet na de bocht iets dichter bij te komen. Het wordt erg spannend. De Limburgse finishstraat gaat iets omhoog. Dan is het fijn om precies gehoord te hebben waar je moet schakelen. Fleur voert dit in het heetst van de strijd perfect uit en weet in de laatste meters het gat weer te vergroten.

En ja hoor, ze wordt NEDERLANDS KAMPIOEN. Met een arm strak omhoog scheurt ze over de streep. Als kleine grote renster staat ze bovenop het podium om het rood wit blauwe tricot en het Wilhelmus te ontvangen.

Steffie moest om kwart voor vijf starten. Eerst was ze nog op de camping gebleven om een spelletje met Melissa te spelen.Voor 12.00 uur was ze natuurlijk op het parkoers om Fleur aan te moedigen en als eerste te feliciteren. Daarna trok ze zich weer terug met een Donald Duck. Om 15.00 uur nog een keer inrijden met Joyce en de technieken nog eens door nemen. Steffie is redelijk relaxed. Ze is in zeer goede vorm. Alleen dit seizoen al heeft Steffie 19 wedstrijden gewonnen.

Dan mag ook Steffie naar de materiaal controle. Als 3e mag ze oprijden.Steffie is heel erg geconcentreerd. Dan de start voor 9 ronden. Er starten 60 rensters. Het gaat redelijk hard en sommige moeten lossen. Het blijft een redelijk groot peloton dat de sprint in gaat. Steffie gaat als 2e de laatste bocht door. Al snel ligt ze op kop. 2 rensters strijden erom wie in Steffies wiel kan zitten. Dat heeft alleen geen zin, want als Steffie het laatste stuk echt gas geeft en volledig los gaat kan niemand het wiel houden en komt ze met een gat van zeker 2 meter als eerste over de streep. Het rood-wit-blauw is weer waar het hoort, bij Steffie. Stralend krijgt ze het kampioensshirt weer aangetrokken.

Wat een feest, 2 Peetjes, dus 2 Spartaners Nederlands Kampioen. Ligt het aan het eten bij de Peetjes, aan de trainers bij de Spartaan, het plezier van fietsen bij de Spartaan? Ja, een goede mix van dit alles en een sterke wil maakt dit mogelijk. Een ieder die hieraan heeft meegewerkt mag zich ook kampioen noemen.

Peter van der Peet (vader van ...)

Spartaan jeugd schittert bij Amstel Gold Race

De ware wielrenliefhebber was het natuurlijk niet ontgaan: afgelopen weekend was de enige echte klassieker op Nederlandse bodem. Daar waar in het prof-peloton de Nederlanders niet konden overtuigen, was dat bij de toertocht wel even anders! Met een ijzersterke delegatie vanuit de Spartaan-jeugd hebben we deelgenomen aan de 45e editie van de Amstel Gold Race. In prachtig weer hebben Juul, Max, Max en Mees de 100km tocht volbracht onder liefdevolle begeleiding van Jolanda, Anky en Ernst. Onze Daan, want ook al fietst hij bij Restore blijft ‘ie natuurlijk wel bij ons horen, heeft met Reijer en Bob de 150km gereden.

Na een ontspannen start, waarbij de achterzakken gevuld waren met alles wat eetbaar was, gingen we vol goede moed op weg. Het tempo zat er direct goed in en de begeleiding moest dan ook regelmatig aan de handrem trekken. ‘Rustig aan jongens, we moeten nog een eindje….!’ Al direct bij de eerste klimmetjes bleek dat het met de techniek en conditie wel goed zat. Als jonge veulens danste het Spartaan-team omhoog, geholpen door aanmoedigingen van alle kanten. In de afdaling ging het zo mogelijk nog harder. ‘Moet je kijken hoe makkelijk dat gaat bij die kinderen’, was zo’n beetje het enige wat de ingehaalde mede-renners konden uitbrengen. Tijdens de hele rit was trouwens duidelijk hoe goed onze jeugd fietst. Netjes en veilig twee-aan-twee rijden, inschuiven als het nodig is en vooral alle vrijwilligers langs de kant uitvoerig bedanken voor het vrijhouden van de weg. Het was een genot om met deze kinderen te mogen fietsen!!!

Dat 100km toch best wel een einde rijden is, merkte ook onze jongens. Juul had ogenschijnlijk nergens last van en denkt waarschijnlijk stiekem aan de 200km volgende jaar. Maar na een inzinkinkje hier en daar vond toch iedereen weer zijn ‘tweede adem’ om volledig scherp onderaan de Cauberg aan te komen. Nog even het laatste sprintje omhoog. Onder luid applaus en stevige aanmoedigingen van de speaker, ‘Daar komt de toekomst omhoog, moet je nou toch kijken naar het enthousiasme van deze jonge renners…..’, werd de laatste hindernis met gemak genomen.

Ondertussen waren Daan, Reijer en Bob nog bezig met 150km. Via SMS en telefoon werden we op de hoogte gehouden van de vorderingen. Bob reed alvast vooruit om het parcours te verkennen, zodat Daan en Reijer vrij baan hadden om ook hier weer een prachtige prestatie te leveren. Met een gemiddelde van haast 30km per uur werd een tijd neergezet om trots op te zijn. Glimmend van trots kon Reijer maar net het wiel van Daan houden op de Cauberg.

Nadat we snel de luidruchtige tent hadden verlaten, mochten we uitpuffen op een terrasje in de zon. Gelukkig hadden de kinderen nog voldoende energie over om tikkertje te gaan doen. De begeleiding liet dat maar even aan zich voorbij gaan en kon de evaluatie van deze dag snel afronden: ‘Helemaal perfect, wanneer gaan we weer…?’

Ernst Bovelander