|
Andere koek!
Met nog geen maand lidmaatschap op de klok is onervaren een understatement.En waar schrijf je dan over?
Om ‘in de stemming’ te raken blader ik door het vorige nummer. Het artikel Duinen Bastards bleek een feest der herkenning! De duinen behoren ons allen toe en dat is fijn, want dan mag ook ik daar mijn uren maken op de MTB. Het aantal belletjes en begroetingen van anderen zegt wellicht iets over hoe blij men is met mijn aanwezigheid op hun circuit. Ook op het onverharde parcours is het een drukte van belang in de weekends. Het verschil met de duinen is echter groot. Men rijdt in één richting, groet elkaar netjes, laat elkaar passeren, maakt een praatje. Een prettige sfeer. Om zowel de gezelligheid als de files op de routes te ontwijken kan men twee dingen doen: Buiten de spitsuren rijden, of ergens anders gaan rijden. Jacques Brel
Bijvoorbeeld in de Belgische Ardennen. En zo vertrokken op vrijdag 13 mei negen Spartanen met MTB richting het prachtige stadje Durbuy voor een weekend zandhappen op onbekend terrein. Op de radio klinken al snel de eerste chansons, vakantie!
Domaine l’Ecureuil ligt mooi in de heuvels en is een prachtige uitgangspositie voor onze ritten.
Dat is andere koek, op allerlei vlakken. Op afstand lijkt het glooiende landschap zacht en vriendelijk, een geruststellende eerste indruk. In praktijk was het anders. Wat voor de gevorderden als een rondje om de kerk was, bleek voor de beginner een prima ronde om kennis te maken met andere omstandigheden dan de Nederlandse zanderige singletracks.
Ondanks dat het prima fietsweer was, was er geen enkele andere fietser te bekennen. Een verademing! Een enkele verdwaalde wandelaar hoort ons van ver al komen en staat met zijn hond aan de voet op een veilige plek. ‘Bonjour!’
De brede bospaden en diepe tractorsporen van grind, steen, klei en gras voeren ons door bossen en velden, over heuvels en door dalen. In de beklimmingen stijgt de hartslag al snel. Halverwege hangen de longen al over het stuur; er is nog een lange weg te gaan. Ondertussen neem ik het landschap in me op. De heuvels, de koeien, de dorpjes. Er is nauwelijks verkeersgeluid en het ruikt er naar bos en vers gemaaid gras. De tijd staat er bijna stil als de groep langzaam naar de top omhoog kruipt.
Mede dankzij het gebrek aan ervaring laat ik menigeen mijlenver voor mij in de afdalingen,het vertrouwen in man en fiets is ver te zoeken. Dat blijkt wel uit de introductie met Waals gras, dat innerlijk geknuffeld werd. Naast dat gras werd er onder begeleiding van Josja Koornneef ook kennis gemaakt met de verborgen grotten op het landgoed, en met verscheidene Belgische bieren. Kortom, het was een leerzaam weekend waarin ook nog een beetje cultuur werd gesnoven.
Het weekend had niet alleen een sportieve basis, het was ook nog eens een hele gezellige aangelegenheid. Met inspanning komt ontspanning en onder het genot van een hapje en een drankje liep de sfeer al snel hoog op. De perfecte organisatie en de muzikale inbreng van Martin Spaans werkten deze ambiance in de hand. Dergelijke weekends komt niet alleen de sfeer binnen de groep ten goede, maar ook prestatieniveau, enthousiasme en ambitie.
Dat smaakt naar meer!
Jelle van der Neut
> Terug naar MTB activiteiten
|
