Tour des 2 Caps zwaar maar leerzaam


TD2C Marquise1

TD2C afficheAfgelopen weekend nam de Spartaan deel aan de meerdaagse TOUR DES 2 CAPS, aan de Franse Côte d'Opale in de Communauté de Communes de La terre des 2 caps gemeenten ten Zuiden van Calais.

De opstelling bestond uit belofte Kevin Hulsker, Amateurs Erik de Niet, Robbert Schaap en Mike van Nunspeet, Sportklasser Eibert Van't Hof. En doordat er renners op het laatste moment afvielen werd de selectie aangevuld met gastrenner Lieven Anthonise van RWC Ahoy / Team WASp.

Er stonden 20 ploegen aan het vertrek met 112 renners (max 6 per ploeg). Het beloofde een hoog niveau worden, omdat er tot aan elite mocht starten. Met daarbij zelfs ook ploegen uit de Franse Divisie 1 (vergelijkbaar met onze Topcompetitie), Divisie 2 (vergelijkbaar met onze Clubcompetitie) en Divisie 3 die men daar ook kent.
Er stonden ook 2 Britse ploegen en 1 Belgische ploeg aan het vertrek. De grotere formaties stonden dan ook met goed materiaal aan de start, tot aan vrachtwagens, teamfietsen, verzorgers en tacx neo’s aan toe.

 

Etappe 1
Vrijdag werd er in de namiddag een proloog gereden over 2,8km. De eerste 200 gingen nog omlaag, maar daarna begon direct een gemene strook vals plat, die steeds wat steiler werd.
Het 2e deel bestond uit een smal en bochtig landweggetje, waarin je je eerst naar beneden kon laten vallen met snelheden van rond de 75 km/h, maar daarna een dubbele bocht kreeg, waar de ideale lijn moeilijk in te schatten viel met deze snelheid. Na nog een bocht werd je langzaam de slotklim in gezogen, die al snel naar de 9% piekte, op de uitloper hiervan lag de streep getrokken. Kevin mocht de spits voor ons afbijten en zette een tijd van 4.36 neer (36,5 km/h) en wist nog niet goed wat die tijd waard zou zijn. Voor een scherpe tijd moest je toch wel het risico nemen om de eerste klim gelijk volle bak te rijden, omdat je ertussen even kon recupereren.
Eibert kon hier als verwacht niet aan tippen (4.51), Mike dook er met doodsverachting in de afdaling (volgens de volgers) nipt onder (4.32). Robbert ging snel van start en hield het vol tot de streep (4.19). Gastrenner Lieven zag zichzelf niet als een proloog specialist maat wist desondanks 4.27 op de klok te zetten. Erik startte wat voorzichtiger, maar met een goede slotklim zette hij alsnog 4.28 neer.
De winnaar kwam binnen in 4.00 met een gemiddelde van maar liefst 42pu; Julien van Haverbeeke van Duinkerken. Deze ploeg domineerde de proloog door 1e, 2e, 6e en 9e te worden. Het Britse Morvelo werd 3e en 4e. En ook de sterke 2e Divisie ploeg Peltrax stond met 2 man in de top 10.

Uitslag Spartaan: Robbert Schaap 51e, Lieven Anthonisse 84e, Erik de Niet 87e, Mike 97e, Kevin 102e, Eibert 111e.
Mike en Eibert hadden hun twijfels over hun tijd, maar de jury was onverbiddelijk en wijzigde die niet.

TD2C Proloog1 TD2C Proloog2 TD2C Proloog3 TD2C Proloog4 TD2C Proloog5 TD2C Proloog6

Etappe 2
Zaterdag stond de 2e etappe op het programma. Een omloop van 15km, die 8x afgelegd moest worden. 120km totaal dus. Er lag 1 bergprijs op de langste klim na 6km in de ronde. Verder zat er nog een korte steile klim in, waar je gelanceerd aan begon en nog wat stroken vals plat. En de finish lag ook op zo’n strook van 300 meter. Bovendien was de omloop vooral technisch en vaak smal met diverse haakse bochten en smalle landweggetjes. Massale valpartijen bleven gelukkig uit. Maar het moordende tempo in combinatie met het technische parcours zorgde er wel voor dat de deur direct open stond aan de achterkant.

TD2C Marquise8Eibert moest het peloton in de eerste ronde laten rijden en Erik moest in de 2e ronde afhaken, maar bevond zich nog wel in een aardig groepje. Robbert was op zijn beurt lek gereden en reed na 1,5 ronde op 1.20 van de staart van het peloton. Terwijl Robbert dit langzaam dichtreed kwam hij bij het groepje van Erik en werd de achtervolging verder ingezet. Helaas voor Robbert viel het peloton nu compleet uit elkaar in diverse groepen. Toen hij in de 3e ronde solo een volgend groepje met Kevin achterhaalde bleek dat inmiddels al de 5e groep in koers te zijn. Na 30 km koers leek alles al wel zo’n beetje beslist. Ondertussen was Mike afgestapt en bevond alleen Lieven zich nog in een kansrijke positie in de 2e groep.

TD2C Marquise9De eerste groep bestond uit 22 renners met daarbij liefst 5 van Duinkerken, ook 4 van Peltrax en 4 van de Belgische Tops Antiek formatie, alsook nog 3 van Douai. De groep van Lieven was ongeveer even groot, met vooral de resterende renners van bovengenoemde ploegen, een plukje van Saint Quentin en verder eenlingen. Nadien werd de koers relatief saai en liepen de verschillen tussen de groepen aanvankelijk alleen op.
Na de 4e finishpassage bleef Eibert alleen over toen zijn maatje ermee stopte en kreeg daarna al snel de bezemwagen achter zich aan toen bleek dat iedereen erachter ook gestopt was.
In de 6e omloop kwam de eerste groep eroverheen, dat betekende stoppen na de volgende passage, gedubbelden zouden er na 6 uitgehaald worden. Bij het passeren van de 2e groep kon Lieven nog een bidon gegeven worden, maar ook deze groep mocht van de jury niet gevolgd worden.
TD2C Marquise3Na 90 km lag de groep van Lieven op ongeveer 2 minuten achter de eerste groep. Groep van Robbert en Kevin al op zo’n 6 minuten en Erik op 15 minuten. Lieven probeerde nog met 2 renners weg te rijden uit groep 2, maar dat hield helaas geen stand. En nadien viel deze groep compleet stil, Lieven noemde het al “uitfietsen in de koers” en liep de achterstand nog snel op. Kevin kreeg na bijna 90 km nog een leegloper, maar er was geen neutrale wagen in de buurt en ook onze ploegauto niet, hij wist nog een ronde door te rijden op minder dan 2 bar, maar kon ook aan de finish niet geholpen worden en moest helaas de strijd staken. Vooraan wist de proloog winnaar ook de 2e etappe te winnen. Duinkerken bleek andermaal de te kloppen ploeg, ze hadden ook de puntentrui en de bergtrui in bezit.
Uitslag: 32e Lieven 6.25, 77e Robbert 77e 13.30, 84e Erik 22.40, 94e Eibert 49.33 (fantasie achterstand, aanvankelijk niet geklasseerd).
In het klassement stond Lieven nu 33e. Robbert 77e, Erik 84e en had Eibert de ‚lanterne rouge‘ in handen op plaats 94.

Etappe 3
TD2C Landrethun1Een ploegentijdrit over 15km stond in de ochtend op het programma. Het 2e deel ging over hetzelfde parcours als de slotrit. Maar met een ander start/finishpunt. Het eerste deel kenmerkte zich door smalle wegen, die constant op en neer gingen zonder echt zware klimmen. Daarna volgde een middenstuk over brede wegen en tot slot het zwaarste deel met bijna al het klimwerk in het slot. Pas 10 minuten voor het einde wist Eibert dat hij toch ook mocht vertrekken, omdat hij aanvankelijk niet geklasseerd was. Maar met de reglementen bij de hand, dat er ruim binnen de gestelde tijdslimiet gereden was, ging de jury alsnog overstag. Een goede voorbereiding ontbrak zo wel.
Er werd afgesproken dat Eibert zich de eerste 10 km zou leegrijden en de 3 sterksten het in de finale af zouden maken en die zich nog enigszins konden sparen. De rit werd toch wel serieus aangevallen nog.
De tactiek viel toch wat in duigen, de hectische voorbereiding en het grote krachtsverschil zorgde ervoor dat Eibert toch eerder af moest haken dan voorzien was.
In de slotfase van deze rit was het Erik die met een afloper te maken kreeg, hij kon daardoor minder lang op kop rijden, maar wist er wel bij te blijven, wat ook nodig was, gezien de 3e tijd zou tellen.
In het veld van 20 ploegen wist het 3½ tal toch een 16e tijd neer te zetten nog, op 1 seconde van nr 15. Er werd 2½ minuut verloren op Duinkerken. Zij raffelden het af met 44,4 gemiddeld en verloren daarbij maar 1 renner onderweg. De andere sterke blokken eindigden allemaal rond de halve minuut. De Belgische Tops Antiek deed er 30sec trager over, de Britse tijdritkanonnen van Morvelo +32 sec, Douai +33sec en Peltrax +37sec (nog altijd 43,1 km/h), verder wist nog 1 ploeg binnen de minuut te blijven en liepen daarna de verschillen snel op. De Spartaan haalde een gemiddelde van 39,3 km/h.
In het klassement moest Lieven hierdoor wel wat prijs geven en zakte naar plaats 42. De anderen wonnen 1 of 2 plaatsen. Robbert 75, Erik 82 en Eibert 93 (nog altijd de rode lantaarn, er was 1 niet-starter)

Etappe 4
De middagrit kende de zwaarste klimmen. Een omloop van 12½ km, die 8x gereden zou worden. De beginfase ging over brede wegen die eerst vals plat omhoog liep en daarna vals plat naar beneden. Daarna werden er wat smallere wegen opgezocht en begon een soort 3-traps klim. Een kort fel klimmetje om mee te beginnen, daarna een strook die nagenoeg vlak was, dan een steil tussenstuk waarin de weg alsmaar smaller werd. Gevolgd door een korte afzink, waarna de langste klim begon van 1300 meter, net iets meer dan vals plat.
Restant van de ronde ging het nog wat op en neer.
Vandaag viel het nog sneller uit elkaar, uit de auto kwamen later berichten dat in de eerste km er al 10 renners moesten passen. Gelukkig deze x daarbij geen Spartanen. Wel zat alleen Robbert vooraan.
Op de laatste klim in de 1e ronde zakte Eibert er toch doorheen en kon ook niet meer aanhaken bij Lieven en Erik die nog volgden.
TD2C Ferques2Deze 2 moesten in de daarop volgende rondes regelmatig achtervolgen, maar wisten toch steeds weer terug te keren.
Eibert verging het wat beter als gister en vond zich nu in een groepje van 4 renners, dat er soms nog 1 opraapte. Maar hoe verder de koers zich voltrok, hoe kleiner de groep werd, doordat men ofwel niet meer mee kon komen of in de remmen kneep bij de finish of de ravitaillering. Na 50km zat hij toch weer alleen en dook alweer de bezemwagen achter hem op, ten teken dat er weer een hoop de brui aan gegeven hadden. Erik moest in de 5e ronde het eerste peloton laten rijden.
TD2C Ferques3

 

In ronde 6 ontsnapten er 2 renners uit de groep, 1 van leider Duinkerken, de nr 2 in dezelfde tijd en 1 van Tops Antiek. Die vlogen Eibert hard voorbij op de slotklim, het peloton volgde op een gecontroleerd tempo. Geen zin in nogmaals gedoe met de jury, liet Eibert nu maar meteen begaan. Met een op de eerdere klim net geloste renner die achterop kwam ging hij verder. Halverwege de slotronde kwam er een motor aan die aangaf dat er een klein groepje op komst was, waar ze op besloten te wachten. Dit was een groepje van 6 met daarbij Erik. Hij kon hierin meedraaien tot de finish.
TD2C Ferques6In de slotronde moest Robbert nog de voorste groep laten gaan. De 2 mannen voorop bleven vooruit, Duinkerken gaf echter geen kadootjes weg en Charles Dourlens won op deze manier zowel de etappe als het eindklassement. Lieven bemoeide zich niet meer met de sprint en finishte achterin de groep.

Uitslag: 43e Lieven 0.08, 47e Robbert 1.12, 63e Erik 11.50, 66e Eibert 11.50.
Het was de jury deze x ontgaan dat Eibert was gedubbeld. Voor het eindklassement maakte het echter niets uit. Al werden er achter 1 geloste uit deze groep nog wel 4 renners op een onverklaarbare achterstond van 80 minuten gezet. Lieven wist door deze prestatie de top 30 binnen te komen.
Duinkerken bezette de eerste 5 plaatsen in het klassement.

Eindklassement:
29 Lieven
51 Robbert
65 Erik
67 Eibert

Ploegenklassement 11e

U bevindt zich hier: Renners Nieuws Tour des 2 Caps zwaar maar leerzaam