|
Oudere rennersverslagen !!
Verslag St. Jozef Klassieker ama
De Spartaanploeg 4e
Zondag 3 april stond de eerste klassieker voor de Amateurs op het programma. Gezien het kleine aantal gegadigden voor deze loodzware rit over meer dan 100 km. Heeft Sven naar goede gastrenners gezocht. Er waren 2 renners van Trias die in aanmerking kwamen om hun clownstenue om te ruilen voor een Tacx-shirt. In eerste instantie werden Selmar Pigge en en Edwin Pauli geselecteerd. Helaas hebben we moeten besluiten dat Edwin het Tacx-shirt niet waard was, vanwege ‘baggerpoten’. Dus gingen we met 3 Spartanen, Vincent, Sven en Jeroen, met gastrenner Selmar richting het Limburgse Someren. Sven wilde graag ruim van te voren bij de start aanwezig zijn en had
den daarom om kwart over 12 afgesproken bij de Spartaan. Toen Sven ook arriveerde konden we om kwart voor een vertrekken. Naarmate we verder van Zuid-Holland verwijderd waren werd het weer steeds slechter. Eenmaal in Limburg aangekomen regende het pijpenstelen. Om de wedstrijd een stuk aantrekkelijker te maken hadden enkele boeren daags voor de klassieker het parcours met bagger bewerkt. Via de I-phone van Sven bleek dat het bij de start droog zou worden. De bagger op het parcours wilde echter maar niet drogen.
Hoewel we niet eens uitgebreid naar de kleedkamer gingen om ons om te kleden, maar gewoon bij de auto, waren de meeste renners van de andere ploegen toch in staat om eerder aan de start te staan dan de Spartanen. We stonden dus lekker achteraan.
Selmar besloot om gewoon dwars door de berm naar voren te rijden en was snel voorin. Daar voorin aangekomen had hij geen zin om in het peloton te blijven en liet hij zien waarom hij het Tacx-shirt waard was.
Ook Sven en Vincent waren vrij snel voorin te vinden. Sven ging toen, zoals we
van hem gewend zijn, hard op kop rijden. Hierdoor konden ongeveer 40 renner vroegtijdig de kleedkamer opzoeken.
Jeroen besloot vanaf het begin van de wedstrijden dat naar voren rijden via de berm of dwars door de wind deze dag niet aan hem was besteed. Dwars door het peloton probeerde hij naar voren te rijden. Iedere ronde schoof hij een vijftal plaatsen op, maar na een ronde of vijf kon hij weer opnieuw beginnen omdat de ketting besloot om naar het binnenblad af te glijden. Gelukkig besloot diezelfde
ketting net op tijd dat het buitenblad toch beter was, zodat Jeroen weer in het laatste wil kon aansluiten.
Op 25 km voor het einde van de wedstrijd had Jeroen in een alles-of-niets-poging het wiel van Vincent te pakken. Vincent reed Jeroen vervolgens naar voren waarna hijzelf in de berm belandde.
Voorin aangekomen kwam Jeroen Sven tegen, die vertelde dat Selmar in de kopgroep van 5 renner zat en dat we moesten afstoppen. De rest van de wedstrijd reden er continu Spartaan-renners in tweede en derde positie van het peloton, waardoor het gat naar de kopgroep zienderogen groter werd.
Selmar ging als een beest te keer in de kopgroep. Hij reed zo hard dat de overige renners in de kopgroep hadden besloten om de wedstrijd op hem af te stemmen. Zo kwam het dat Selmar als eerste de sprint aan moest gaan, waardoor een podiumplek er niet meer in zat. Maar een vijfde plek vinden Spartanen ook w
el de moeite waard om voor af te stoppen.
In het Peloton ging het er de laatste ronde heftig aan toe. Anderhalve kilometer voor de finish zorgde een elleboogstoot ervoor dat Jeroen even moest uitwijken naar de berm. Vincent besloot om de laatste twee kilometer maar op kop te rijden om hem dit soort ellende te besparen.
Na de laatste bocht besloten de benen van Jeroen om in de kramp te schieten. Al harkend op de elf kwam hij op de 19e plaats binnen. Sven dacht dat je net als in het Statenkwartier met een 31e plaats een extra bonus kreeg.
Na een uitgebreide douche bleek bij de prijsuitreiking dat De Spartaan de 4e prijs hadden gewonnen in het ploegenklassement. Met een mooie beker voor in de nog te maken prijzenkast gingen we na een welverdiende gezonde maaltijd in een kwaliteitsrestaurant weer richting Rijswijk.
2e Sint Jozef Klassieker 3 april 2011 50+
Er gingen 107 amateurs, 48 40-plussers en 25 50-plussers van start in de 22e editie van de Sint Jozef Klassieker. De Spartaan was goed vertegenwoordigd met 4 40+, 2 50+ en 4 Amateurs.
Mijn eerste wegklassieker. Om 7.30 uur gaat de wekker. Mijn tas is al ingepakt en mijn fiets staat opgepoetst klaar voor de strijd. Ik ben eigenlijk best wat nerveus. Bij de Spartaan worden de auto’s ingedeeld. Ik rijd met Rob mee ( 50+) en Hans en Peter rijden met Fred mee (40+); kunnen voor 50+ doorgaan :-)
Aangekomen in Sommeren-Heide sluit Floris zich bij de groep aan. Het is een gezellige boel daar. Renners die zich voor het café staan om te kleding en mensen van de organisatie die nog bezig zijn om de speakers aan te sluiten. Op de parkeerplaats komt een dikke vierdeurs Porsche aangereden met een Duist kenteken. Rob kijkt me aan en vraagt ‘wat doen wij verkeerd?’ Omgekleed gaan we het parcours verkennen , het begint te regenen. Je merkt dat we allemaal wat nerveus zijn. Het is bijna 13.00 uur, we rijden naar de start. Wat starten er veel 50+ en ze zien er zo jong uit?! ‘Hé, Rob we staan in het verkeerde vak we staan bij de 40+’. Snel gaan we in het juiste vak staan. Hoe bedoel je nerveus?
Pang de 40+-ers zijn weg. 2 minuten later weer een pang, de 50+-ers gaan ook weg. Er wordt gelijk vol gereden. Rob zit goed voorin. Hij rijdt erg gemakkelijk. ‘Ik moet in dat wiel van Rob blijven wat er ook gebeurt. Ik laat mij nu niet meer weg drukken’. Dat heb ik inmiddels wel geleerd. Met nog 6 rondes te gaan ontstaat er een kopgroep met 5 renners, het gaat steeds harder regenen.
Rob en ik proberen naar de kopgroep te rijden maar krijgen geen medewerking. We naderen op 100 meter. De kopgroep is te sterk. Er demarreren steeds groepjes renners, ik spring steeds mee. De bennen voelen goed ( voel me sterk).
De bel voor de laatste ronde gaat. Op het laatste lange rechte stuk, voor de bocht naar de finish, sprint er een renner weg . ‘Blijven zitten Pronk’ denk ik. Ik gok goed, het gat wordt door een ander dicht gereden. We naderen de bocht voor de finish. Ik knijp zo laat mogelijk in de remmen, maar laat me toch weer wat weg drukken…
Ik kom uit de bocht, de sprint wordt ingezet. Met 11 man rijden we vol naar de finish. Ik val een beetje stil, er komt links van mij een renner aanzetten. Hé dat is die Duitser (Birger Heuser). Ik moet en zal voor hem blijven. Van de sprinttraining van (Theo) heb ik mee gekregen: tandje erbij, staan een vol gaan. En ja hoor ik duw mijn fiets net iets eerder over de streep en ik win van Birger Heuser. Zo, we hebben toch maar weer mooi van Duitsland gewonnen en € 7,- verdiend.
Uitslagen en Foto;s: http://www.twcdezwaluw.nl/uitslagen/index.html
Gr Geer.
50 plus koersen (27 maart 2011)
Amersfoort: Inrijden en parkoers verkennen. Er zitten een paar rare bochten in dus goed uitkijken. Jaap staat vooraan bij de start. Het peloton is weg, we rijden in een strak tempo de rondjes. Met een gemiddelde van 38 km. Jaap probeert een paar keer weg te rijden maar krijgt geen medestanders. Er ontstaat een kopgroep van 6 renners, ik mis de slag. ik probeer er naar toe te rijden maar blijf hangen op 100 meter, de melkzuren komen mijn oren uit.
We proberen om beurten weg te rijden maar krijgen niemand echt mee om naar de kopgroep te rijden. De koers is levendig er gaan steeds renners weg en vallen weer terug. De winner zit in de kopgroep. Het peloton heeft zich hier bij neer gelegd.
De laatste ronden gaat in. Jaap zit goed voorin, ik laat mij weg drukken, ik mis de ervaring. Jaap sprint naar een 20e plaats het werk van Theo werpt zijn vruchten af. Met een goed gevoel gaan we naar huis. Op naar de volgende koers morgen in Leiden. Trouwens, Rob en Peter zijn niet gesignaleerd in Amersfoort.
Leiden: Op de fiets naar leiden 20 km heen en 20 km terug. Aan de start staan 5 Spartanen. Peter, Rob, Peter, Baptist en ik. Rob en Peter? zullen ze weten dat dit leiden is en niet Amersfoort?
Het parkoers is selectief, de koers is hard er wordt gemiddeld 40km gereden. Rob en Baptist rijden goed voorin ,de twee Peters koersen midden in het peloton en ik hang ergens achterin te spartelen, de koers van gister zit nog behoorlijk in de benen.
Er rijdt een groep je van vier man weg. Het tempo gaat omhoog, De renner voor mij laat een gaatje vallen met mijn laatste krachten rij ik naar het peloton, het moet nu niet harder gaan en ja hoor mijn elastiek breekt. Ik sta geparkeerd. Ik besluit de laatste twee rondjes in een wat rustiger tempo te rijden. Baptist de ouwe krijger sprint naar een 15e plaats.
Dinsdag maar trainen en wennen aan de snelheid bij de A renners (ZAC)
P.S. Volgen de week rijden Rob en ik de st Jozef klassieker, Someren-Heide.
Groetjes Geer
![]() De Lusjes van Jan, twee verhalen één avontuur (foto's, nog meer foto's en nog meer foto's)
één weekeinde Ardennen (18/20 maart)
Afgelopen weekend met 19 man en één vrouw naar de Lanterfanter in de Belgische Ardennen geweest. Na een filevrije heenweg met hier en daar een missertje qua afslag, plus nog een rondje Maastricht omdat Cor nodig moest plassen (volgend jaar een luier om of een lege bidon mee), kwamen we om precies 1300u aan in Schönberg. Na de kamers te hebben ingedeeld in deze gezellige schone herberg, stonden we om exact 1400u klaar voor de eerste training. Het weer was grijs maar de wegen waren droog en de goesting was bij velen hoog! Dat bleek wel bij de eerste beklimming, sommigen vlogen echt omhoog om vervolgens na 300 m. volledig geparkeerd te staan. Omdat de meesten niet echt geluncht hadden was er het plan onderweg een backerei te zoeken en wat broodjes naar binnen te duwen. De backerei hebben we echter nooit gevonden, dus was het alternatief een zelf meegenomen reep/snellejelle of wat epo in zetpilvorm. Hiermee kwamen de meesten wel boven. Tijdens deze training zijn we jammer genoeg Cor kwijtgeraakt, of hij ons, en bij terugkomst bij de Lanterfanter stond zijn auto er ook niet meer. Boze geruchten over dat ie kwaad naar huis was gereden deden de ronde....Hij was gewoon boodschappen wezen doen in Duitsland! We hadden lekker 3 uurtjes getraind dus konden we aan het het welverdiende gerstennat, ook wel bier genoemd. In het geval van Nico en mij heette het Duvel en het smaakte naar meer, 8 (acht) om precies te zijn. Het diner was heerlijk en de avond heel gezellig maar voor een paar van ons iets te lang.....
Zaterdag met een tong van leer wakker geworden, maar heerlijk geslapen mede door mijn fluisterstille slapie Jaap!
Na een stevig ontbijt zaten we om 10u weer startklaar op onze fietsen. De avond ervoor was er een route bedacht door Jaap en Jan met wat hulp van de charmante Git, de gastvrouw. Het zou +/- 120 km worden. Na een hele nacht regen waren de wegen klets, maar het was wel droog. En koud. Ik had geen overschoenen en lange handschoenen meegenomen want ik dacht; we zitten een stuk zuidelijker als Pijnacker dus dat hoeft niet. Nico en Jaap nog bedankt voor de geleende spullen!! Het eerste uur veel belabberd asfalt, tja het blijft Belgïe he?! Heel veel gestopt om op het routekaartje van Jan te kijken of we wel goed reden, en daar werd je niet warmer van merkte ik. Het weer klaarde op en de zon ging schijnen en na 85 km en veel gezeur in de trant van; hoever is het nog? en; ik ben er wel klaar mee, werd besloten de mietjes te scheiden van de die-hards. De mietjes gingen terug naar de herberg, en de die-hards deden gewoon waarvoor ze gekomen waren nl: fietsen!! Toch nog wel heel wat keren moeten stoppen om nog wat mietjes te lozen en natuurlijk de route te bekijken op het inmiddels verfrommelde vodje uit Jan zijn achterzak. Jan deed dit echter wel meesterlijk en zo iemand moet je er gewoon wel bij hebben, anders verdwaal je daar hopeloos. Jan had het steeds maar over: ja, en dan doe we nog dit "lusje" anders komen we niet uit, en dan rijden we zo en zo. Je kwam de hele dag borden tegen met daarop St.Vith, maar Jan wilde met behulp van zijn "lusjes" om St.Vith heen fietsen. Het verhaal van de 10 negertjes kennen de meesten wel, nou, bij ons bleven er 5 blanken (lijkbleek ondertussen) over. Christiaan "geenhellumgraag" Lentz, Jeroen "ik fiets alleen met rechts" Wesselius, Jan "lusje" Gudde, Jaap "oud maar vreselijk taai" Spoor, en moi Peter "wil geen mietje worden" Fils. Na een slopende finale kwamen we aan om even na vijven volgens mij. He-le-maal verrot maar tegelijk ook voldaan na 6 1/2 uur en 144 km!! Dat betekent dus een extra 24 km alleen maar door "lusjes". Thanks Jan!! Nog snel ff de finale Mil-San Remo gekeken, en toen douchen of met Petra de sauna in.
S'avonds lasagne gegeten met lekker toetje, daarna gezellig met z'n allen om de open haard, de een met lectuur, de ander slaplullend en dat allemaal onder het genot van 1 of meerdere versnaperingen. Ik geloof dat Huisarts de Leeuw nog wat fietsonderdelen aan de man wilde brengen, maar dat is volgens mij niet gelukt. Na weer een goede nachtrust, was het alweer zondag. Met min 3 en een strak blauwe lucht, had toch niet iedereen meer zin om nog te fietsen, en sommigen gingen niet of gingen onder leiding van Rob een korter rondje doen. Half tien weggegaan met de planning ongeveer 60-65 km. Nou, dan weet je al genoeg. Fantastisch weer, iets te veel kleding aan en een paar heeeele dikke benen van de dag ervoor maakte het (voor mij) zwaar. Helaas Sven en Baptist kwijtgeraakt vandaag. Toch nog overwogen om af te steken, maar blij dat ik dat niet gedaan heb, want na 2 uurtjes werden de benen toch weer "goe". Mooie route gereden deels door Duitsland, waar we nog de Auw bei Prüm op moesten. Deed ook wel AU, maar het asfalt was daar zó glad, dat je bijna fluitend omhoog reed....................................................................toch?? Sirik?? De revelatie van de zondag deze grote man! Zat ik ook eens uit de wind.
Uiteindelijk toch weer 85 km op de teller, en op tijd voor de goed verzorgde lunch. 3 geweldig leuke dagen gehad, mooi weer, lekker gefietst, gelachen en een dikke pluim voor de Lanterfanter en natuurlijk Git en Ed en medewerksters en de twee katten en Fidel de ietwat mollige Duitse Herder!! Een aanradertje deze herberg, en ik kijk nu al uit naar 2012, dan gaat Winanda ook mee heb ik gehoord. Dan fietsen we ook de Redoute en de Roché op, daar komen we heus wel met behulp van wat lusjes.
Ik hoop dat iedereen het naar zijn zin gehad heeft, al ben ik nu wel aan de Braunlauf en geloof dat ik Möderscheid. Flauw he.
Bedankt iedereen voor de gezelligheid, en tot koers!
Peter Fils
Nog een lusje van Jan,
 Afgelopen weekend ging het dan gebeuren, trainingsweekend met de renners van de Spartaan. De vooruitzichten voor vrijdag waren niet al te best, maar zaterdag en zondag zou het aardig weer worden. Vrijdagochtend vroeg vertrok ik samen met Caroline en twee fietsen op het dak naar St Vith. Na een plaspauze bij de Mac naast de Geusselt reden we Belgie in en kwamen om 1300 uur aan bij herberg De Lanterfanter en gastvrouw Git. Vrijwel iedereen was er en na de kamerverdeling hees iedereen zich in zijn fietspak. De regen bleef gelukig uit en iedereen begon aan het zuidelijk deel van de Ourtalroute. Samen met Caroline reed ik een iets korter rondje. De omgeving was erg mooi en rond half vijf waren we weer terug. Vincent kwam net aan en de anderen kwamen niet al te lang daarna. Ons rondje was 45km en die van de mannen 70km. Tellen bleek niet het sterkste punt van de groep, want Cor was ergens onderweg verloren. 's Avonds was er herstelbier, diner en nog meer herstelbier. UIteindelijk werden Jaap en Peter F. om 0100 door Git naar bed gestuurd. Voor zaterdag stond voor de groep de grote ronde op het programma. Caroline en ik maakte weer onze eigen ronde, deze keer de noordlus van de Ourtalroute. In de ochtend was het erg koud en na aankomst rond het middaguur hebben we nog een stuk gewandeld in de omgeving. De groep was bezig met de hun route waarin ro.a. de Stockeu aangedaan werd met halverwege het gedenkteken van Eddy Merckx, die op deze helling vaak het verschil maakte. Toen wij terug kwamen waren de eersten alweer terug met 110km op de teller (door iemand heaumeaux genoemd). Vervolgens druppelden de anderen binnen met als hoogste stand 145km. Als laatste kwam Don binnen. Onderweg had hij heel milieubewust zijn flesje netjes weggegooid. De rest had de kans gegrepen en hem alleen achtergelaten. Na omzwervingen en navragen vond hij als laatste de herberg. Na herstelbier, sauna, lasagne en weer herstelbier ging iedereen naar bed. Voor de zondag stond een korte ronde op het programma. Nu durfde ik wel mee. Het was 's nacht -9 geweest en overal lag ijs. Iedereen trapte rustig door en na 5km waren we er al twee kwijt en na 10km vier. Hoezo is tellen belangrijk. Na ongeveer 50km kon gekozen worden voor een extra lus. Vincent en Cor gingen rechtstreeks terug. Iemand (heaumeau?) stelde voor om met z'n allen terug te gaan, maar de groep reed de extra lus van Jan. Over de grens in Duitsland was het asfalt glad en mooi. Laatste helling was het toetje en heette toepasselijk Auw bei Prüm. In de finale in Belgie reed ik in de afdaling lek en eindigde op achterstand. Ondanks dat had ik lekker gereden. Jeroen W. vertelde mij dat ze niet zo hard gereden hadden als zaterdag. En ik denken dat ik wat kon. We zien het wel in de ZAC. Na een lunch namen we afscheid en reden op huis aan. Jaap en Winanda bedankt voor het leuke idee en de mooie organisatie.
Sirik
13-03-2011: Ronde van de Waarderpolder, Haarlem.
Een sterk deelnemersveld bij deze 30+ koers. De Spartaan was met vier man vertegenwoordigd in Haarlem: het nieuwe lid Jeroen Wesselius en De Zware Jongens: Hans B., Floris vd B. en Peter F (Team ObesiTacx). Er werd een behoorlijk tempo gereden en lange tijd bleef alles bij elkaar. Hans en Peter reden attent voorin. Na 45 minuten viel toch de slag. Tien man vooruit Alma, Burggraaf ea. Helaas geen enkele Spartaan in de kopgroep. Peter wist in de sprint vanaf de 11de plaats nog een prijsje te pakken. Ik werd na afloop nog bijna gelynched door het complete scheidsrechterscorps omdat ik bij het uitrijden nog een keer over de finishlijn reed. Kennelijk een doodzonde sinds de introductie van de MyLaps-chips. Ik zal op www.mylaps.nl eens checken wat ik nu allemaal heb verziekt. De uitslag, gemiddelde snelheid?? Deze zondag dus geen heldendaden van de Spartaan, maar wel weer 60 snelle kilometers in de benen. Komt wel goed.
Floris van der Bas |
